به نام دوست

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

قبل از هرچیز به شما پیشنهاد می دم این کار استاد عالی نژاد رو دانلود کنید که از روی کار تصویری رضی آباد که تو یه جمع دوستانه اجرا شده ضبط شده

نام اثر : علی گویم علی جویم

تنبور و آواز : سید خلیل عالی نژاد

حجم: MB 1.3

فرمت : WMA

دانلود

تصویر استاد عالی نژاد

عشق

ببنید می خوام بی تکلّف و خیلی مسائل دیگه در مورد این کلمه صحبت کنیم فقط چیزی که این وسط مزاحم میشه مبحث فیلترینگه که به این کلمه حساسه حالا من می نویسم اگه فیلتر شد.....خوب شده دیگه کاریش نمیشه کرد!

عشق شادیست

عشق آزادیست

عشق آغاز آدمی زادیست

اولین چیزی که با شنیدن این کلمه به ذهن ما می رسه عشق مجازی و حقیقیه   یا عشق زمینی و عشق آسمانیه اما آیا واقعا این تقسیم بندی وجود داره یا نه؟

به نظر من عشق مجازی نمیتونه بشه؟ اصلا عشق پست نداریم یعنی یا عشق هست یا نه.

عشق به یک انسان اگر عشق باشه (نه اینکه هرکی که دنبال کسی راه افتاد بگیم عاشقشه) نمیشه به عنوان عشق مبتذل یا عشق کم ارزش و مجازی نام برد  باید این رو هم ذکر کنم که تمام  یا بیشتر اون چیزی که ما بهش می گیم عشق در واقع چیزی جز یه علاقه عادی نیست که به هر دلیلی مثل زیبایی یا تقلید از اطرافیان و.. .. ایجاد میشه ممکنه استارتش منشا درستی داشته باشه اما سریع از مبدا خودش جدا میشه

برای مثال زیاد دیدیم که دوستان یا خودمون به فردی یا چیزی یا هنری علاقه مند میشیم اما به محض آشنایی با ابعاد اون معشوق و یا بر اثر محیط اجتماعی زندگی مون , اون چیزی که اسمش  رو عشق گذاشتیم پست ترین رفتاریه که از خودمون سراغ داریم

عشق به خدا و عشق به انسانهای پاک هم اگر سطحی از روی تقلید باشه باور کنید جز دنائت پستی برامون نمیاره

بدبختی ما این شده که همیشه داریم ادا در میاریم ادای انسان بودن ادای عشق ادای محبت ادای خنده  یعنی هیچ کدوم واقعی نیست

شاید یکی از مهمترین ایراداتی که به مسلمانان وارد میکنند تقلید باشه که اصلا قصد بررسی اون رو ندارم اما ما متوجه نیستیم تمام زندگیمون تقلیده حتی عشق هامون

بخاطر شرایط محیطی عاشق میشیم این یکی  دیگه آخرشه!!!!!!!!

حتی اینقدر جرات نداریم برای مسایل اساسی مون تصمیم بگیرم برای مثال میخواهیم یه موسیقی گوش کنیم می گردیم بین دور و بری هامون ببنیم چی گوش میدن میریم همونو گوش میدیم یعنی از یکرنگ نبودن میترسیم و بخاطر همین ترس خیلی از عقاید درستمون رو پنهان میکینم

تا کی از تزویر باشم رهنما

نمیخوام بگم همه انسانها ارزش ندارند اما گاهی به خودم میگم چند درصد از انسانهایی که می شناسیم ارزش عشق ما رو دارند؟

باور کنید کمتر از 1 درصد بازم میگم عشق نه اون چیزی که در اطرافمون می بینیم

هر ابراز علاقه ای عشق نیست

بیشتر عمرمون رو همین طوری توجیه میکنیم و خودمون رو راضی می کنیم که داریم عاشقی میکنیم یا داریم می خندیم یا داریم کار خیر و نیک انجام میدیم اما همش خودپرستی هست و دیگر هیچ

تا کی از پندار باشم خودپرست

عشق یعنی تمام وجود رو برای یک خوبی گذاشتن

حالا خودمونیم اونهایی که ادعای عاشقی می کنن چه عشق به انسان چه عشق به خدا یا عشق به فلان انسان پاک کدومشون اینطوری هستند یعنی حاضرند همه وجودشون رو بگذارند یا اونهایی که میگن حاضرند جونشون رو بگذارند آیا واقعا اون عشقشون ارزشش رو داره؟

منظورم فقط اونهایی نیستند که عاشق انسانند حتی انهایی که ادعای عشق خدا رو   دارند اینقدر خدا رو میشناسند که حاضرند جونشون رو براش بگذارند؟

 یا نه مثل این جوجه عاشقهایی هستند که تا یک نفر رو میبینند صد دل عاشق میشند و میگن میخوام خودمو برات بکشم و.... تا یه اخمشو میبینند می زنن زیر همه چیزو هزار تا فحش و ناسزا بارش میکنن

اولین چیزی که تو راه عشق به خدا مهمه اینه که با خدا دوست باشی نه اینکه بترسی حالا منو به کفر متهم کنید یا نه  نمی دونم اما من نمی تونم عاشق چیزی بشم که ازش می ترسم

عاشق خدا یعنی اینکه اگه گفت جهنم با سر بری نه اینکه ازش طلبکار باشی و....

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است

اصلا عشق یعنی همین

ما باید تو زندگی عاشق بشیم  باید عشق رو تمرین کنیم   کسی که در برابر نظر معشوقه خودش ایستادگی می کنه و ازش بیزار میشه عاشق خدا نشه بهتره چون کم میاره

شاید من اشتباه کنم اما فکر نکنم عشق و عشقبازی با زور و ترس  و اجبار جور بشه نظر شما چیه؟

منتظر هر جور نظری هستم چه موافق چه مخالف