چند بیت از حافظ

در سماع آی و زسر خرقه بیانداز و برو

ور نه در گوشه رو دلق ریا بر سر کش

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد

من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

مبوس جز لب سلقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

هرچند غرق بحر گناهم ز صد جهت

تا آشنای عشق شدم اهل رحمتم

محروم اگر شدم زسرکوی او چه شد

از گلشن زمانه که بوی وفا شنید

کجا روم چه کنم چاره ازکجا سازم

که گشته ام از غم و جور روزگار ملول

بسم حکایت است با نسیم سحر

ولی به بخت من امشب سحر نمی تابد

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است

چویار ناز نماید شما نیاز کنید

چون طهارت نبود کعبه و بت خانه یکیست

نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود

ازکیمیای تو زر گشت روی من

آری به یمن لطف شما خاک زرشود

طریق عشق طریقی عجب خطرناک است

نعوذ بالله اگر ره به مقصد نبری

هرچه خواستم یه شرحی یا معنی ای واسه این ابیات بنویسم نتونستم

چون به نظر یه جور جفا به این اشعار مقدس میشه

به نظر شما میشه شرحی برای اشعار حافظ نوشت؟

ضمنا من فکر میکنم اگه حافظ زنده بود تکفیرش میکردند

موافقید؟